Jesteśmy tu ponieważ nie ma ucieczki przed samym sobą.
Dopóki nie zmierzę się z samym sobą, w oczach i sercach innych dalej uciekam.
Dopóki nie zaufam Wam na tyle, by wyjawić Wam swoje tajemnice nie zaznam wśród Was bezpieczeństwa.
W obawie przed zaistnieniem, nie chcę być ani sobą, ani nikim innym, będę osamotniony.
Tutaj nareszcie jasno jawię się sobie, nie jako olbrzym swoich marzeń, ani karzeł swoich lęków, ale jako część całości, człowiek mający swój udział w realizacji jej celu.
W takiej ziemi możemy zapuścić korzenie i rosnąć.
Już nie osamotnieni niczym w śmierci ale żywi dla siebie i innych.
Program realizowany jest poprzez:
- terapię indywidualną,
- terapię grupową (z wykorzystaniem formy społeczności leczniczej i innych technik terapii grupowej),
- treningi grupowe (poświęcone pracy nad emocjami, kontaktem interpersonalnym, ćwiczeniu umiejętności życia codziennego etc.),
- edukację szkolną (szkoła podstawowa i średnia),
- grupy aktywności twórczej (plastyczna, taneczna, praco-technika)
- grupy aktywności sportowej i rekreacyjnej (ping-pong, siatkówka, piłka nożna, siłownia, wycieczki piesze, spływy kajakowe, kickboxing, alpakoterapia, udział w smoczych łodziach i w biegach),
- praca pacjentów przy ośrodkowym ogródku,
- współpraca z rodzicami (spotkania rodziców, terapia rodzin).
Terapia trwa 12 – 24 miesiące, w trakcie której pacjent przechodzi kolejne etapy. Są to:
- Obserwator
- Nowicjusz
- Domownik
- Organizator
Leczenie podstawowe rozpoczyna się jednomiesięcznym okresem próbnym, w którym nowo przyjęty pacjent ma ograniczone przywileje i powinien wykazać się autentyczną chęcią do leczenia. Wymagania stawiane w tym okresie są dość wysokie, jednakże dostosowane do potencjalnych możliwości nowo przyjętych pacjentów. W stosunku do tych osób konieczne są wzmożone działania personelu oraz całej społeczności terapeutycznej, mające na celu rozbudzenie, wzmacnianie i utrwalanie pozytywnej motywacji do leczenia. Po pomyślnym zakończeniu okresu próbnego pacjent przechodzi do następnego etapu leczenia, który trwa od dwóch do sześciu miesięcy. Etapowość procesu terapii jest drogą czynionej w społeczności kariery. Stopniowanie trudności w pracy nad samym sobą ułatwia osiąganie wglądu w samego siebie, uświadomienie sobie problemów osobistych oraz pozwala odpowiedzialniej rozłożyć własne siły w walce z nałogiem. Zwiększa także prawdopodobieństwo odniesienia sukcesu. O zmianie etapu terapii zawsze decyduje społeczność, a warunkiem zmiany etapu jest wywiązanie się z nałożonych przez nią zadań.
Po 4 miesiącach pacjent może ubiegać się o przyznanie mu prawa do kilkudniowej przepustki. Pacjent powracający z przepustki jest poddawany drobiazgowej kontroli.